هدیه مادری

220 هدیه زایمان مادر بودن یکی از بزرگترین کارها در خلقت خدا است. این دوباره به ذهنم خطور کرد که وقتی در روز مادر فکر می کردم چه کاری می توانم به همسر و مادر مادرم بدهم. دوست دارم سخنان مادرم را بخاطر بسپارم ، که غالباً به خواهران و مادرانم می گفت چقدر خوشحال بود که از مادر ما بود. به دنیا آمدن ما درک جدیدی از عشق و عظمت خدا به ما می داد. من فقط وقتی بچه های خودمان به دنیا آمدند می توانستم درک کنم. من هنوز به یاد دارم که وقتی کودک هنگام تولد درد همسر من تامی تبدیل به شادی شدیدی شد ، وقتی او توانست پسران و دخترانمان را در آغوش من نگه دارد ، شگفت زده شدم. در سالهای اخیر وقتی به عشق مادرها فکر می کنم دچار حیرت شده ام. البته تفاوت در نوع عشق من و همچنین عشق به پدر ما فرزندان ما با روشی متفاوت تجربه کرده است.

Angesichts der Innigkeit und Stärke der Mutterliebe wundert mich gar nicht, dass Paulus die Mutterschaft in wichtige Aussagen zum Bund Gottes mit den Menschen einbindet, als er in Galater 4,22-26 (Luther 84) Folgendes schreibt:

"زیرا نوشته شده است که ابراهیم دو پسر داشت ، یکی از خدمتکار و دیگری آزاد. اما آن زن خدمتکار پس از گوشت ، آن زن آزاد به وعده داده شد. این کلمات معنای عمیق تری دارند. برای دو زن به معنای دو پیمان است: یکی از کوه سینا ، که بندگی می کند ، هاجر است. برای هاجر به معنی کوه سینا در عربستان سعودی است و اکنون الگوی اورشلیم است که در اسارت با فرزندانش زندگی می کند. اما اورشلیمی که در بالا است آزاد است. این مادر ما است. "

Wie gerade gelesen hatte Abraham zwei Söhne: das waren Isaak von seiner Frau Sara und Ismael von seiner Magd Hagar. Ismael wurde auf natürliche Weise geboren. Bei Isaak jedoch bedurfte es eines Wunders aufgrund einer Verheissung, da seine Mutter Sara längst nicht mehr im gebärfähigen Alter war. Es war also Gottes Eingreifen zu verdanken, dass Isaak geboren wurde. Dem Isaak wurde Jakob (sein Name wurde später in Israel geändert) geboren und so wurden Abraham, Isaak und Jakob die Stammväter des Volkes Israel. An dieser Stelle ist es wichtig, darauf hinzuweisen, dass alle Frauen der Stammväter nur durch das übernatürliche Eingreifen Gottes Kinder bekommen konnten. Über viele Generationen führt die Abstammungskette zu Jesus, Gottes Sohn, der als Mensch geboren wurde. Lesen Sie bitte, was T. F. Torrance dazu schrieb:

ابزار منتخب خدا به دست خدا برای نجات جهان ، عیسی ناصری است که از ناحیه اسرائیل آمده است - با این حال او فقط ابزاری نبود بلکه خود خدا بود بلکه او به شکل انسانی به عنوان خدمتگزار ذات درونی ما با او ظاهر شد. برای رفع محدودیت ها و عدم تمکین او و احیای معاشرت زنده با خدا به طریقی پیروزمندانه از طریق آشتی خدا با انسانیت.

Wir erkennen Jesus in der Geschichte Isaaks. Isaak kam durch übernatürliches Eingreifen zur Welt, wogegen Jesu Geburt auf übernatürliche Zeugung zurückgeht. Isaak war als potentielles Opfer bestimmt worden, jedoch war Jesus tatsächlich und freiwillig das Sühneopfer, das die Menschheit mit Gott versöhnte. Es gibt auch eine Parallele zwischen Isaak und uns. Dem übernatürlichen Eingreifen bei Isaaks Geburt entspricht bei uns die (übernatürliche) Neugeburt durch den Heiligen Geist. Damit werden wir zu Mitbrüdern Jesu (Johannes 3,3;5). Wir sind nicht länger Kinder der Knechtschaft unter Gesetzeszwang, sondern adoptierte Kinder, aufgenommen in Gottes Familie und Reich und haben dort ein ewiges Erbe. Diese Hoffnung ist gewiss.

In Galater 4 vergleicht Paulus den alten und den neuen Bund. Wie wir gelesen haben, verbindet er Hagar mit dem Volk Israel unter dem alten Bund am Sinai und mit dem mosaischen Gesetz, dem keine Familienzugehörigkeit und kein Erbe in Gottes Reich versprochen wurde. Mit dem neuen Bund verweist Paulus zurück auf die ursprünglichen Verheissungen (mit Abraham), wonach Gott der Gott Israels und Israel sein Volk werden sollte und durch sie sollten alle Familien auf Erden gesegnet werden. Diese Verheissungen erfüllen sich in Gottes Bund der Gnade. Sara wurde ein Sohn geschenkt, eingeboren als direktes Familienmitglied. Gnade bewirkt dasselbe. Durch Jesu Gnadentat werden Menschen zu adoptierten Kindern, zu Kindern Gottes mit einem ewigen Erbe.

Paulus unterscheidet in Galater 4 zwischen Hagar und Sara. Hagar verbindet Paulus mit dem damaligen Jerusalem, eine Stadt unter der Herrschaft der Römer und dem Gesetz. Sara dagegen steht für das «Jerusalem, das droben ist», die Mutter aller Kinder der Gnade Gottes mit einem Erbe. Das Erbe umfasst weit mehr als irgendeine Stadt. Es ist die «himmlische Stadt (Offenbarung 21,2) des lebendigen Gottes» (Hebräer 12,22), die eines Tages zur Erde herab kommen wird. Das himmlische Jerusalem ist unsere Heimatstadt, wo unser wahres Bürgerrecht besteht. Paulus nennt Jerusalem, das droben ist, die Freie; sie ist unsere Mutter (Galater 4,26). Durch den Heiligen Geist mit Christus verbunden sind wir freie Bürger und vom Vater als seine Kinder angenommen.

خدا را شکر می کنم که سارا ، ربکا و لی ، سه مادر قبیله در ابتدای خط اجدادی مسیح هستند. خداوند این مادران را ، همانطور که ناقص بودند ، انتخاب کرد و همچنین مریم ، مادر عیسی ، پسرش را به عنوان یک انسان به زمین فرستاد ، که ما را به روح القدس فرستاد تا ما را فرزندان پدر خود قرار دهد. روز مادر یک مناسبت ویژه برای تشکر از خدای رحمت ما برای هدیه مادر بودن است. بگذارید از او بخاطر مادر خود ، مادر مادر و همسر - برای همه مادران تشکر کنیم. مادر بودن حقیقتاً بیان زیباییهای شگفت آور زندگی خداوند است.

بابت هدیه مادری ،

جوزف توکا

Präsident
ارتباط بین المللی GRACE


پی دی افهدیه مادری