آزادی چیست؟

070 آزادی چیست Kürzlich besuchten wir unsere Tochter und ihre Familie. Da las ich in einem Artikel den Satz: «Freiheit ist eben nicht Abwesenheit von Zwängen, sondern die Fähigkeit, aus Liebe zum Nächsten verzichten zu können» (Factum 4/09/49). Freiheit ist mehr als Abwesenheit von Zwängen!

ما چند خطبه درباره آزادی شنیدیم ، یا این موضوع را خودمان مطالعه کرده ایم. با این حال ، آنچه در مورد این جمله برای من خاص است این است که آزادی با انصراف همراه است. همانطور که ما به طور کلی آزادی را تصور می کنیم ، هیچ ربطی به تسلیم شدن ندارد. در مقابل ، عدم آزادی با تسلیم شدن برابر است. هنگامی که دائماً تحت محدودیت قرار می گیریم ، در آزادی خود احساس محدودیت می کنیم.

در زندگی روزمره چنین به نظر می رسد:
"باید الان بلند شوید ، تقریباً ساعت هفت است!"
"اکنون باید انجام شود!"
"دوباره همان اشتباه را انجام داد ، هنوز هیچ چیز یاد نگرفتید؟"
"شما اکنون نمی توانید فرار کنید ، از خود متنفر هستید!"

ما این الگوی فکری را کاملاً واضح می بینیم از بحثی که عیسی با یهودیان داشت. اکنون عیسی به یهودیانی که به او ایمان داشتند گفت:

«Wenn ihr in meinem Wort bleibt, so seid ihr in Wahrheit meine Jünger und werdet die Wahrheit erkennen, und die Wahrheit wird euch frei machen.» Da entgegneten sie ihm: «Wir sind Abrahams Nachkommenschaft und haben noch niemals jemandem als Knechte gedient; wie kannst du da sagen: Ihr werdet frei werden? Jesus antwortete ihnen: «Wahrlich, wahrlich ich sage euch: ein jeder, der Sünde tut, ist ein Knecht der Sünde. Der Knecht aber bleibt nicht für immer im Hause, der Sohn dagegen bleibt für immer darin. Wenn also der Sohn euch frei gemacht hat, dann werdet ihr wirklich frei sein" (Johannes 8,31–36).

هنگامی که عیسی شروع به صحبت در مورد آزادی کرد ، مخاطبان او بلافاصله به وضعیت یک بنده یا یک برده تعظیم کردند. به بیان دیگر برده مخالف آزادی است. او مجبور است بدون هیچ کاری انجام دهد ، بسیار محدود است. اما عیسی شنوندگان خود را از تصویر آزادی خود دور می کند. یهودیان اعتقاد داشتند که همیشه آزاد بوده اند ، اما در زمان عیسی مسیحیان کشوری بودند که توسط رومیان اشغال شده و قبل از آن غالبا تحت سیطره بیگانگان و حتی در بردگی بودند.

بنابراین آنچه که عیسی از آزادی فهمید کاملاً متفاوت از آنچه مخاطبان می فهمیدند. بردگی شباهتهای خاصی با گناه دارد. هر کس گناه کند ، برده گناه است. کسانی که می خواهند در آزادی زندگی کنند باید از بار گناه رهایی یابند. در این مسیر ، عیسی آزادی را می بیند. آزادی چیزی است که از عیسی ناشی می شود ، آنچه را ممکن می سازد ، آنچه را منتقل می کند و به آنچه می رسد ، تبدیل می کند. نتیجه گیری این است که خود عیسی مظهر آزادی است که کاملاً آزاد است. اگر خودتان آزاد نباشید ، نمی توانید آزادی بدهید. بنابراین اگر ماهیت عیسی را بهتر درک کنیم ، آزادی را نیز بهتر می فهمیم. یک قطعه جالب توجه به ما نشان می دهد که ماهیت اصلی عیسی چه بوده و هست.

"Solche Gesinnung wohne in euch allen, wie sie auch in Christus Jesus vorhanden war; denn obgleich er Gottes Gestalt (göttliche Wesensgestalt oder Wesensart) besass, sah er doch das Gleichsein mit Gott nicht als einen gewaltsam festzuhaltenden Raub (unveräusserlicher, kostbarer Besitz) an; nein er entäusserte sich selbst (seiner Herrlichkeit), indem er Knechtsgestalt annahm, ganz in menschliches Wesen einging und in seiner leiblichen Beschaffenheit als ein Mensch erfunden wurde" (Pilipper 2,5–7).

ويژگي بارز طبيعت مسيح ، انصراف او از مقام الهي او بود. او جلال خود را "آزاد كرد" و داوطلبانه از اين قدرت و ناموس خود صرف نظر كرد. او این دارایی گرانبها را از بین برد و این دقیقاً همان چیزی است که او را به عنوان رستگاری ، کسی که حل می کند ، آزاد می کند ، آزاد می کند ، و چه کسی می تواند دیگران را به آزادی یاری دهد ، واجد شرایط کرده است. این چشم پوشی از امتیاز ، ویژگی بسیار مهمی از آزادی است. مجبور شدم با این واقعیت عمیقاً برخورد کنم. دو نمونه از پولس در این مورد به من کمک کرد.

"Wisst ihr nicht, dass die, welche in der Rennbahn laufen, zwar alle laufen, dass aber nur einer den Siegespreis erhält? Lauft ihr nun in der Weise, dass ihr ihn erlangt! Jeder aber, der sich am Wettkampf beteiligen will, legt sich Enthaltsamkeit in allen Beziehungen auf, jene, um einen vergänglichen Kranz zu empfangen, wir aber einen unvergänglichen" (1. Korinther 9,24–25).

Ein Läufer hat sich ein Ziel gesetzt, und dieses will er erreichen. Auch wir sind in diesem Lauf eingebunden und da ist ein Verzicht notwendig. (Die Übersetzung Hoffnung für alle spricht in dieser Stelle von Verzicht) Es geht nicht nur um wenig Verzicht, sondern um «Enthaltsamkeit in allen Beziehungen». So wie Jesus auf sehr viel verzichtet hat, um Freiheit weiter geben zu können, so sind auch wir aufgerufen auf vieles zu verzichten, damit auch wir Freiheit weitergeben können. Wir sind auf einen neuen Lebensweg gerufen worden, der zu einem unvergänglichen Kranz führt, der ewig bleibt; zu einer Herrlichkeit, die nie enden oder vergehen wird. Das zweite Beispiel ist mit dem ersten eng verbunden. Es wird im gleichen Kapitel beschrieben.

"Bin ich nicht ein freier Mann? Bin ich nicht ein Apostel? Habe ich nicht unsern Herrn Jesus gesehen? Seid ihr nicht mein Werk im Herrn? Haben wir Apostel etwa nicht das Recht Essen und Trinken zu beanspruchen?" (1. Korinther 9, 1 und 4).

Hier bezeichnet sich Paulus als freien Mann! Er bezeichnet sich als einen, der Jesus gesehen hat, als einen, der im Auftrag dieses Befreiers handelt und der auch klar ersichtliche Resultate vorzuweisen hat. Und in den folgenden Versen beschreibt er ein Recht, ein Vorrecht, das er, wie alle anderen Apostel und Prediger haben, nämlich dass er durch das Predigen des Evangelium seinen Lebensunterhalt bestreitet, dass ihm dadurch ein Einkommen zusteht. (Vers 14) Paulus aber hat auf dieses Vorrecht verzichtet. Durch diesen Verzicht hat er sich einen Freiraum geschaffen, deshalb fühlte er sich frei und konnte sich einen freien Menschen nennen. Er war durch diesen Entscheid unabhängiger geworden. Er hat diese Regelung mit allen Gemeinden durchgezogen mit Ausnahme der Gemeinde in Philippi. Dieser Gemeinde hat er erlaubt, dass sie für sein leibliches Wohl sorgen dürfte. In diesem Abschnitt finden wir aber nun eine Stelle, die etwas sonderbar anmutet.

"Denn wenn ich die Heilsbotschaft verkündige, so habe ich daran keinen Grund zum Rühmen, denn ich stehe dabei unter einem Zwang; ein Wehe träfe mich ja, wenn ich die Heilsbotschaft nicht verkündigte!" (Vers 14).

پولس ، به عنوان یک مرد آزاد ، از اجباری صحبت می کند ، از کاری که باید انجام می داد! چطور ممکن بود؟ آیا او اصل آزادی را به طور نامشخص دید؟ من فکر می کنم که او می خواست از طریق مثال خود ما را به آزادی نزدیک کند. خواندن را در زیر ادامه می دهیم:

"Denn nur, wenn ich dies aus freiem Entschluss tue, habe ich (Anspruch auf) Lohn; wenn ich es aber unfreiwillig tue, so ist es nur ein Haushalteramt, mit dem ich betraut bin. Worin besteht demnach mein Lohn? Darin, dass ich als Verkündiger der Heilsbotschaft diese unentgeltlich darbiete, so dass ich von meinem Recht bei der Verkündigung der Heilsbotschaft keinen Gebrauch mache. Denn obwohl ich von allen Menschen unabhängig (frei) bin, habe ich mich doch allen zum Knecht gemacht, um die Mehrzahl von ihnen zu gewinnen. Alles das aber tue ich um der Heilbotschaft willen, damit auch ich Anteil an ihr erlange" (1. Korinther 9,17–19 u. 23).

پولس تکلیفی از جانب خدا دریافت کرد و او به خوبی می دانست که وی موظف است این کار را انجام دهد. او مجبور بود این کار را انجام دهد ، او نمی توانست از این موضوع دزدکی کند. او خود را در این نقش به عنوان یک مباشر یا مدیر بدون ادعای دستمزد می دید. در این شرایط ، پل با وجود این محدودیت ، آزادی خاصی به دست آورد ، اما فضای بزرگی برای آزادی دید. او از جبران کار خود چشم پوشی کرد. او حتی خود را بنده یا برده همه دانست. او با شرایط سازگار شد. و مردمی که او به انجیل موعظه کرده است. وی با چشم پوشی از جبران خسارت ، توانست به افراد بیشتری برسد. افرادی که پیام او را شنیدند به وضوح دیدند که این پیام به خودی خود ، غنی سازی یا کلاهبرداری نیست. از بیرون ، ممکن است پول شبیه کسی باشد که تحت فشار و تعهد مداوم قرار داشته باشد. اما پولس در داخل محدود نبود ، او مستقل بود ، آزاد بود. چطور اتفاق افتاد؟ بگذارید لحظه ای به اولین قطعه ای که باهم می خوانیم برگردیم.

"Jesus antwortete ihnen: «Wahrlich, wahrlich ich sage euch: ein jeder, der Sünde tut, ist ein Knecht der Sünde. Der Knecht aber bleibt nicht für immer im Hause, der Sohn dagegen bleibt für immer darin" (Johannes 8,34-35).

Was meinte Jesus hier mit «Haus»? Was bedeutet für ihn ein Haus? Ein Haus vermittelt Geborgenheit. Denken wir doch an die Aussage Jesu, dass in seines Vaters Haus viele Wohnungen bereitet werden für die Kinder Gottes. (Johannes 14) Paulus wusste, dass er ein Kind Gottes war, er war nicht mehr Knecht der Sünde. In dieser Stellung war er geborgen (versiegelt?) Sein Verzicht auf Entschädigung für seine Aufgabe brachte ihn viel näher zu Gott und die Geborgenheit, die nur Gott vermitteln kann. Paulus hat sich für diese Freiheit stark eingesetzt. Das Verzichten auf ein Vorrecht war für Paulus wichtig, denn so gewann er göttliche Freiheit, die sich in der Geborgenheit bei Gott zeigte. In seinem irdischen Leben hat Paulus diese Geborgenheit erfahren und dafür Gott immer wieder gedankt und in seinen Briefen mit den Worten "در مسیح" با اشاره به. او عمیقاً می دانست که آزادی الهی تنها با امتناع عیسی از وضعیت الهی خود امکان پذیر است.

امتناع از عشق به همسایه ، کلید آزادی است که منظور حضرت عیسی بود.

این واقعیت همچنین باید هر روز برای ما روشن تر شود. عیسی ، رسولان و مسیحیان اول به ما نمونه ای دادند. شما دیده اید که چشم پوشی شما بسیار فراتر خواهد رفت. بسیاری از مردم با انصراف از عشق به دیگران لمس می شدند. آنها به این پیام گوش فرا دادند ، آزادی الهی را پذیرفتند ، زیرا آنها به آینده نگاه کردند ، همانطور که پولس بیان کرد:

"...dass auch sie selbst, die Schöpfung, von der Knechtschaft der Vergänglichkeit befreit werden wird zur (Teilnahme an der) Freiheit, welche die Kinder Gottes im Stande der Verherrlichung besitzen werden. Wir wissen ja, dass die gesamte Schöpfung bis jetzt noch überall seufzt und mit Schmerzen einer Neugeburt harrt. Aber nicht nur sie, sondern auch wir selbst, die wir doch den Geist als Erstlingsgabe bereits besitzen, seufzen gleichfalls in unserem Innern beim Warten auf (das Offenbarwerden) der Sohnschaft, nämlich auf die Erlösung unseres Lebens" (Römer 8,21-23).

خداوند این آزادی را به فرزندان خود عطا می کند. این بخش بسیار ویژه ای است که فرزندان خدا دریافت می کنند. انصراف از فرزندان خدا برای امور خیریه بیش از آن است که توسط امنیت ، آرامش ، آرامشی که از طرف خدا حاصل می شود جبران شود. اگر شخصی فاقد این امنیت باشد ، پس به دنبال استقلال است ، منسوجات مبدل به عنوان رهایی. او می خواهد خود را تعیین کند و آن را آزادی می نامد. چقدر شرارت از قبل به وجود آمده است. رنج ، نیاز و پوچی که ناشی از سوء تفاهم از آزادی است.

"Traget wie neugeborene Kinder Verlangen nach der vernünftigen, unverfälschten Milch (wir könnten diese Milch Freiheit nennen) damit ihr durch sie zur Seligkeit heranwachset, wenn ihr anders empfunden habt, dass der Herr gütig ist. Zu ihm tretet herzu, dem lebendigen Stein, der von den Menschen zwar verworfen, vor Gott aber auserwählt, kostbar ist, und lasset euch auch selbst wie lebendige Steine aufbauen als ein geistliches Haus (wo diese Geborgenheit zum tragen kommt), zu einer heiligen Priesterschaft, um geistliche Opfer darzubringen (das wäre der Verzicht), die Gott angenehm sind durch Jesus Christus!" (1. Petrus 2,2–6).

اگر برای آزادی الهی تلاش کنیم ، در این لطف و دانش رشد می کنیم.

سرانجام ، می خواهم دو جمله از مقاله ای را که من الهام بخش این خطبه هستم نقل کنم: «آزادی عدم وجود محدودیت ها ، بلکه توانایی انجام بدون عشق به همسایه است. هرکسی که آزادی را عدم حضور اجباری تعریف کند ، مانع استراحت مردم در امنیت و ناامیدی برنامه ها می شود.

توسط هانز زاگگ


پی دی افآزادی بیش از عدم محدودیت است