هویت واقعی ما

222 هویت واقعی ما Heutzutage gilt es oft, dass man sich einen Namen machen muss, um für andere und sich selbst bedeutend und wichtig zu sein. Es scheint, als ob Menschen auf einer unstillbaren Suche nach Identität und Bedeutung sind. Doch Jesus sagte bereits: « Wer sein Leben findet, der wird’s verlieren; und wer sein Leben verliert um meinetwillen, der wird’s finden” (Matthäus 10, 39). Als Gemeinde haben wir von dieser Wahrheit gelernt. Seit 2009 nennen wir uns Grace Communion International und dieser Name verweist auf unsere wahre Identität, die in Jesus und nicht in uns begründet ist. Lassen Sie uns diesen Namen genauer anschauen und herausfinden, was sich in ihm verbirgt.

Gnade (Grace)

Gnade ist das erste Wort in unserem Namen, weil es unsere individuelle und gemeinsame Reise zu Gott in Jesus Christus durch den Heiligen Geist am besten beschreibt. « Vielmehr glauben wir, durch die Gnade des Herrn Jesus selig zu werden, ebenso wie auch sie” (Apostelgeschichte 15, 11). Wir sind « ohne Verdienst gerecht aus seiner Gnade durch die Erlösung, die durch Christus Jesus geschehen ist” (Römer 3, 24). Durch Gnade allein lässt uns Gott (durch Christus) Anteil an seiner eigenen Gerechtigkeit haben. Die Bibel lehrt uns beständig, dass die Glaubensbotschaft eine Botschaft über Gottes Gnade ist (siehe Apostelgeschichte 14, 3; 20, 24; 20, 32).

اساس رابطه خدا با مردم همواره فضل و حقیقت بوده است. در حالی که قانون بیان این ارزشها بود ، فیض خدا خود را از طریق عیسی مسیح بیان کاملی پیدا کرد. به لطف خدا فقط توسط عیسی مسیح نجات می یابیم و نه با حفظ شریعت. قانونی که به موجب آن همه محکوم می شوند ، حرف آخر خدا برای ما نیست. آخرین حرف او برای ما عیسی است. این وحی کامل و شخصی از فضل و حقیقت خداوند است که او آزادانه به بشریت بخشید.
محکومیت ما بر اساس قانون عادلانه و عادلانه است. ما از طرف خودمان به رفتارهای قانونی دست نمی یابیم ، زیرا خداوند زندانی قوانین و قوانین خود نیست. خدا در ما مطابق خواست خود در آزادی الهی کار می کند.

Sein Wille ist durch Gnade und Erlösung definiert. Der Apostel Paulus schreibt dazu folgendes: « Ich werfe nicht weg die Gnade Gottes; denn wenn die Gerechtigkeit durch das Gesetz kommt, so ist Christus vergeblich gestorben” (Galater 2, 21). Paulus beschreibt die Gnade Gottes als einzige Alternative, die er nicht wegwerfen möchte. Gnade ist keine Sache, die gewogen und gemessen werden und mit der man handeln kann. Gnade ist die lebendige Güte Gottes, durch die er dem menschlichen Herz und dem Verstand nachgeht und beides verändert.

In seinem Brief an die Gemeinde in Rom schreibt Paulus, dass das Einzige, was wir durch unsere eigene Mühe zu erreichen versuchen der Sünde Sold ist, nämlich der Tod selbst. Das ist die schlechte Nachricht. Doch es gibt auch eine ganz besonders Gute, denn « die Gabe Gottes aber ist das ewige Leben in Christus Jesus, unserm Herrn” (Römer 6, 24). Jesus ist die Gnade Gottes. Er ist Gottes Erlösung, die für alle Menschen frei gegeben wurde.

Gemeinschaft (Communion)

همنشینی دومین کلمه به نام ماست زیرا ما از طریق پسر در مشارکت با روح القدس با پدر رابطه واقعی برقرار می کنیم. در مسیح ما با خدا و با یکدیگر مشارکت واقعی داریم. جیمز تورنس اینگونه بیان کرد: "خدای سه گانه ارتباط را به گونه ای ایجاد می کند که ما فقط وقتی واقعی هستیم که هویت خود را در ارتباط با او و سایر افراد پیدا کرده باشیم." 

Der Vater, Sohn und Heilige Geist sind in einer perfekten Gemeinschaft und Jesus betete dafür, dass seine Jünger diese Beziehung teilen würden und sie diese in der Welt widerspiegeln (Johannes 14, 20; 17, 23). Der Apostel Johannes beschreibt diese Gemeinschaft als eine tiefe Verwurzelung in der Liebe. Diese tiefe Liebe beschreibt Johannes als die ewige Gemeinschaft zu Vater, Sohn und Heiligem Geist. Wahre Beziehung heisst in Gemeinschaft mit Christus in der Liebe des Vaters durch den Heiligen Geist zu leben (1. Johannes 4, 8).

Es wird oft gesagt, dass es sich beim Christsein um eine persönliche Beziehung zu Jesus handelt. Die Bibel verwendet mehrere Analogien um diese Beziehung zu beschreiben. In einer wird von der Beziehung des Herrn gegenüber seinem Sklaven gesprochen. Abgeleitet davon ergibt sich, dass wir unseren Herrn, Jesus Christus, ehren und ihm folgen sollen. Weiter sagte Jesus zu seinen Nachfolgern: « Ich sage hinfort nicht, dass ihr Knechte seid; denn ein Knecht weiss nicht, was sein Herr tut. Euch aber habe ich gesagt, dass ihr Freunde seid; denn alles, was ich von meinem Vater gehört habe, habe ich euch kundgetan» (Johannes 15, 15). Wieder ein weiteres Bild spricht von der Beziehung zwischen einem Vater und seinen Kindern (Johannes 1, 12-13). Sogar das Bild vom Bräutigam und seiner Braut, das sich bereits im Alten Testament findet, verwendet Jesus (Matthäus 9, 15) und Paulus schreibt von der Beziehung zwischen Ehemann und seiner Frau (Epheser 5). Im Hebräerbrief heisst es sogar, dass wir als Christen Geschwister Jesu seien (Hebräer 2, 11). All diese Bilder (Sklave, Freund, Kind, Ehepartner, Schwester, Bruder) beinhalten den Gedanken einer tiefen positiv besetzten, persönlichen Gemeinschaft zueinander. Doch all das sind nur Bilder. Unser dreieiniger Gott ist die Quelle und die Wahrheit dieser Beziehung und dieser Gemeinschaft. Es ist eine Gemeinschaft, die er in seiner Güte grosszügig mit uns teilt.

Jesus betete dafür, dass wir mit ihm in der Ewigkeit sein würden und uns an dieser Güte freuen würden (Johannes 17, 24). In diesem Gebet lud er uns ein, als Teil der Gemeinschaft untereinander und mit dem Vater zu leben. Als Jesus in den Himmel aufgefahren ist, nahm er uns, seine Freunde, in die Gemeinschaft zum Vater und Heiligen Geist. Paulus sagt, dass es durch den Heiligen Geist einen Weg gibt, durch den wir neben Christus sitzen und in der Gegenwart des Vaters sind (Epheser 2, 6). Wir dürfen schon jetzt diese Gemeinschaft mit Gott erfahren, auch wenn die ganze Fülle dieser Beziehung erst dann sichtbar werden wird, wenn Christus wiederkommt und seine Herrschaft errichtet. Deshalb ist Gemeinschaft ein wesentlicher Teil unserer Glaubensgemeinschaft. Unsere Identität, jetzt und für immer, ist in Christus und in der Gemeinschaft, die Gott mit uns als Vater, Sohn und Heiliger Geist teilt, gegründet.

International (International)

International کلمه سوم نام ماست زیرا کلیسای ما یک جامعه کاملاً بین المللی است. ما به مردم در مرزهای مختلف فرهنگی ، زبانی و ملی دسترسی پیدا می کنیم - ما به مردم در سراسر جهان می رسیم. اگرچه از نظر آماری ما یک جامعه کوچک هستیم ، اما در هر ایالت آمریکا کلیسا وجود دارد ، از جمله کانادا ، مکزیک ، کارائیب ، آمریکای جنوبی ، اروپا ، آسیا ، استرالیا ، آفریقا و جزایر اقیانوس آرام. ما بیش از 50.000،70 عضو در بیش از 900 کشور داریم که در بیش از کلیسا خانه پیدا کرده اند.

خداوند ما را در این جامعه بین المللی گرد هم آورد. این یک نعمت است که ما به اندازه کافی بزرگ هستیم که با هم کار می کنیم و در عین حال به اندازه کافی کوچک هستیم که این کار مشترک هنوز شخصی است. در کلیسای ما ، دوستی هایی در آن سوی مرزهای ملی و فرهنگی که امروزه دنیای ما مشترک هستند ، دائماً در حال ساخت و پرورش هستند. مطمئناً این نشانه لطف خداوند است!

به عنوان یک کلیسا ، زندگی و تقسیم انجیلی که خداوند در قلب ما قرار داده است برای ما مهم است. تجربه غنای فیض خدا و عشق به خود باعث می شود که بشارت را به دیگران منتقل کنیم. ما می خواهیم افراد دیگر بتوانند با عیسی مسیح رابطه برقرار کرده و پرورش دهند و در این شادی سهیم باشند. ما نمی توانیم انجیل را مخفی نگه داریم زیرا می خواهیم همه مردم دنیا لطف خدا را تجربه کرده و بخشی از اشتراک سه گانه شوند. این پیامی است که خداوند به ما داده است تا با دنیا به اشتراک بگذاریم.

توسط جوزف توکا